Directeur Roel Kranenborg werkte zelf jarenlang op het dak. “Ik was het zat dat kwartsstof”. Bij You Tube stuitte hij op een Australische demonstratie van de dakpanknipper die hij nu zelf verkoopt.

 “Het is even wennen, maar elke dakdekker reageert heel positief: eindelijk een alternatief!” Zowel betonnen- als kleidakpannen knip je moeiteloos in tweeën precies op de lijn”.

Arboconsulent Jan Laemers, oud directeur Bouw Arbeidsinspectie promoot als jurylid van de Arboprijs de dakpanknipper met passie.

“Blootstelling aan kwarts bij dakdekkers is heel moeilijk te voorkomen omdat je afzuigapparatuur moeilijk op het dak kunt meeslepen.

“Bij de knipper komt amper kwartstof vrij en kleine stukjes afval belanden in de opvangbak:  dé oplossing”.

HARDE CIJFERS
Dakdekkers doen er goed aan hun directie te interesseren voor deze even simpele als geniale vinding. Laemers komt met schrikbarend harde cijfers: “In Nederland vallen zo’n drieënhalf duizend doden per jaar door veiligheid en gezondheid bij arbeid, 47.000 gezonde jaren gaan verloren”.

Dat dakdekkers van het dak kunnen vallen is niet het allergrootste risico. “Dankzij een onderzoeksopdracht van de FNV weten we dat kanker en andere aandoeningen aan luchtwegen veel vaker voorkomen. Als je er niet aan dood gaat, leef je wel ellendiger”.

SLUIPMOORDENAAR
“Kwartsstof is een sluipmoordenaar die longweefsel langzaam maar zeker aantast. Je hoestende en kortademige collega is al gestopt, als de onomkeerbare ziekte zich openbaart.
Stoflongen hou je, je hart komt zuurstof te kort, uiteindelijk kan het ontaarden in longkanker”.
“Onderzoek door Stichting Arbouw leerde dat op 100 werknemers zeventig procent silicone voorkomt en dertig procent aandoeningen aan longvlies. Zeventig procent van de bedrijven neemt onvoldoende maatregelen.

Zagen van dakpannen is het ergste. Meer dan negentig procent doet niets aan het voorkomen van silicone. De Arbeidsinspectie geeft toe dat je die apparatuur niet kunt meeslepen op het dak”. 

DE OPLOSSING
Uit TNO onderzoek blijkt: de MAC waarde voor kwarts is 0.075 mil per kubieke meter. Bij zagen en slijpen ga je daar tweehonderd keer overheen. Bij de dakpanknipper komen we op 0.005: Niks dus.

Een medewerker van Kranenborg slijpt nog geen halve minuut en produceert dan al een enorme stofwolk. Daarna pakt hij de dakpanknipper, zet een streepje, knip: de dakpan gaat in tweeën onder daverend applaus.

 

“Toen ik als timmerman een dubbele hernia kreeg, lag ik thuis te piekeren: ‘Wat heb ik al die tijd verkeerd gedaan? Waaraan ergerde ik me het meest? Het antwoord was: deuren in hangen. Dat kan het bekken en de rug erg belasten”.

MAL
Willy Wortel Ringhs had nu alle tijd en dacht een mal uit die op de onderste scharnierhelft – de pen – geklemd kan worden.

Door de trechtervorm hoeft de bovenste scharnierhelft niet meer exact boven de onderste helft te hangen. Het in hangen van een deur wordt gemakkelijker en lichter.

“Aangezien wij langer gaan werken kan deze uitvinding letsel in behoorlijke mate voorkomen.

Een taak waar je normaal twee man voor nodig hebt, kan nu gedaan worden door één werknemer zonder kans op rugklachten. ”

ARBOUW
Jan Warning, directeur Arbouw, het kennisinstituut arbeidsomstandigheden in de bouwnijverheid, is jurylid FNV Bouw arboprijs voor de scharniergeleider: “Een heel handig hulpmiddel voor bouwvakkers en schilders. Een aanwinst voor de bedrijfstak die past bij onze campagne voor vermindering van de lichamelijke belasting in de bouw”.

Zijn er timmerlieden in de zaal?  Twee gepensioneerden melden zich. De een weet na 45 jaar:  “Hele zware deuren in het scharnier hangen is echt martelen”. De ander:”Meestal doe je het alleen ook nog, want met twee is te duur”.

Toch is hun rug nog goed. “Maar wij werden we niet zo opgejaagd. Nu alles steeds sneller moet, krijg je het ook eerder aan je rug”.

Andre Ringhs legt uit: ”Die aan de bovenkant heet een inhang en dit een bladscharnier. Vooral bij opdekdeuren kun je je vingers er niet tussen krijgen.

Na een proef op de som constateren zijn collega’s: ”Geweldig, subliem idee. Ik had het zelf wel willen bedenken”.

PAGO’S
“Uw stem is duidelijk” incasseert Warning meteen. Waarom hij  graag wil dat deze vinding de prijs wint?
“Met die deur, dat kozijn of raam moet je met bovenarm of schouder manoeuvreren wil het goed hangen.

Dankzij PAGO’s kon Arbouw de klachten van uitvoerders vergelijken met timmerlieden en kozijnenmonteurs. Zij springen er echt uit. Meer dan tien procent meer klachten aan schouder, en over rug en bovenarm het dubbele. Deze mal komt als geroepen”.

 

 

“Ik stuurde een mailje naar FNV Bouw met een handige tip voor andere schilders. Tot mijn verbazing vroegen ze of ik wilde meedingen naar de Arboprijs”. De jongste en laconiekste Willy Wortel,  Huub Dekkers werkzaam bij Smeenk in Haarlem, bedacht de verfkwasthouder.

KITKOKER
“Werkend op een ladder moest ik me aan een goot vasthouden om achter de regenpijp te kunnen. Waar liet ik nou die kwast?

Op moeilijke plekken moet je klimwerk doen, jezelf, je strijkvat en je kwast vasthouden. “Geërgerd zocht ik bij het afval. Ik zag een lege kitkoker, pakte mijn rolletje tape en hatsiekadee klaar was Kees”.

“De tweede kwast in de lege kitkoker, eventueel gevuld met wat water, beperkt de risico’s en ik werk prettiger”.

“Er komt geen vuil in de kwast en hij droogt minder snel uit”. Huub hoopt dat veel collega’s er ook hun voordeel mee doen.

SP Kamerlid Paul Ulenbelt liet zich graag strikken om deze uitvinding te verdedigen. “Elke schilder kan dit maken, de sympathie straalt ervan af zo eenvoudig, eerlijk en nuttig”.

“Toen ik Huub zag zei hij: ’Ik heb die prijs niet nodig, het is al uitontwikkeld. Ik zeg: ’Het is de bedoeling dat het verder wordt ontwikkeld’.

ERGONOMISCHE VERNIEUWING
‘Oké’, beloofde Huub. ‘Ik stuur je een ergonomische vernieuwing van de verfkwasthouder ”.

Die tekening laat Ulenbelt zien: “In plaats van plakband een keurig klemmetje om de pot. Verbetering nummer twee: een ergonomische handgreep voor het handvat van de verfpot”.

“Huub brengt hiermee een ergonomische vernieuwing in het schildersvak tot stand waar veel schilders mee geholpen zullen zijn,”aldus Ulenbelt terwijl Huub het zich gemakkelijk heeft gemaakt op de grond”.

 

“Platen zijn zwaar en meestal zo groot, dat je ze met twee handen moet dragen. Je tilt boven je macht en hebt weinig zicht. Vooral op de steiger erg gevaarlijk. Met mijn verstelbare plaatdrager hoef je niet door je knieën om een plaat op te beuren. Je draagt makkelijker, comfortabeler en je spaart rug, nek en knieën” aldus de trotse uitvinder Rines Hagen.
 
SPEERPUNT

“Je van het. Zelfs professoren krijgen een plaat makkelijk weggesjouwd”, beaamt professor beroepsziekten Monique Frings-Dresen.

Ze voegt de daad bij het woord en wandelt nonchalant weg met een forse plaat. 

“Arbo speerpunt dit jaar is lichter werken in de bouw en daar past de uitvinding van Rines Hagen perfect in. Veel lichte lasten en wat minder zwaardere, hebben samen behoorlijk impact op ons lichaam”.

“23 kilo onder ideale omstandigheden is het maximale dat 1 persoon mag tillen. Maar we weten allemaal hoe weerbarstig de praktijk is”.

“Bij bouwwerkzaamheden komen duizend keer per dag buigingen voor. Meer dan de helft van de bouwvakkers heeft regelmatig rugklachten die soms meer dan drie maanden duren”.

“Hoe grijzer het haar, hoe dunner de kraakbeendikte bij de tussenschijven en dus de kans op rugklachten”.  

SIMPEL
 ”Als je iets rechtop staand verplaatst komt er 50 kilogram op de tussenwervelschijven. Met een buiging is het driehonderd kilo”.

“Rines heeft na jaren ervaring in de bouw een zeer vernuftig hulpmiddel bedacht”, aldus Frings-Dresen terwijl diens vrouw begint te stralen.

“Grote deuren, ramen en platen kun je eenvoudig verplaatsen zonder ingewikkelde rug- en beenhoudingen.Voor een tientje aan materiaal kun je zijn plaatdrager al bemachtigen”.

“Het moet meteen worden toegevoegd aan de arbocatalogi: Simpeler kun je het niet maken”. 

 

Een collega scheurde zijn enkelband toen de bekende wiebelende balk naar een nieuwbouwwoning kantelde. Twee maanden was hij uitgeschakeld. Hoog op zijn kraan zat machinist Gerard de Weerd daarna te zinnen op een oplossing.

Vijfenveertig jaar werkt Gerard al in de bouw, we maken een ingrijpende technologische revolutie mee. Is er dan geen alternatief te bedenken voor die balk waardoor de deur ook niet dicht kan?

Het werd een open hellingrooster dat je ook kunt gebruiken om een container in te laden. “Iedereen is er gek op”. 

PROTOTYPE
Rob Muller directeur van Muller bouwbedrijf in Oss waar Gerard de Weerd al 22 jaar kraanmachinist is:”Zijn prototype is op onze bouwplaats volop in gebruik. Mijn collega’s zijn onder de indruk van dit simpele idee. Het bouwbedrijf naast onze bouw kwam zelfs informeren waar het hellingrooster te koop is!”

Bij nieuwbouw begint het metselen altijd onder peil waardoor er een opstap moet zijn bij de voor- en achterdeur. Vandaar die balk of een plaat. Maar dat wordt vuil en glad.

Viezigheid valt door het hellingrooster, vocht ook. Je verstapt je niet meer, er glijden geen kruiwagens af. Het is lekker breed en veilig.

DRIE-EENHEID
Arbodeskundige Josje Salentijn, voorheen werkzaam bij de Arbeidsinspectie, is verrukt van het hellingrooster. Als jurylid loopt de hartelijke Brabantse wervend door de zaal: ‘Stem op Gerard’.

“De drie-eenheid van gezond en veilig werken, arbeidsvoorwaarden, arbeidomstandigheden en – verhoudingen zie je terug in het hellingrooster van Gerard de Weerd”, legt ze de zaal even later uit.

1. Arbeidsvoorwaarden: “Ik voorspel dat er meer en meer over arbeidsomstandigheden in het afsprakenboekje komt. Gerard de Weerd is bijna zijn hele werkende leven lid van FNV Bouw, zonder leden geen power en geen afspraken”.

2. Arbeidsomstandigheden: “Ik heb de rekenmethode van risico is blootstelling maal effect, maal waarschijnlijkheid even doorgerekend”.

“Blootstelling gaf ik een 6. Want het is dagelijks mogelijk tijdens werkuren.
Effect krijgt een 3 want je kunt werkongeschikt worden.
Bij waarschijnlijkheid kan een 10 verwacht worden.
Totaal: 180 punten”.

EEN MUST
“Het risico: vierhonderd mensen betreden een nieuwbouwproject. Vierhonderd kansen op uitglijden, misstappen op het beroemde balkje. Zes weken uit de roulatie kost de aannemer veel geld ook omdat een ander moet worden ingehuurd”.

“Deze simpele, goedkope oplossing valt in het niet bij die kosten. Risico verminderen betekent: het hellingrooster wordt must”.

3. Arbeidsverhoudingen: “Het is eenvoudig en kost – afhankelijk van de maat – tussen de 40 en honderd euro. Het is multi toepasbaar, zelf bedacht en ontwikkeld. Ook belangrijk: loodgieter, schilder en bouwvakker kunnen er allemaal gebruik van maken”.

“Het hellingrooster is al in productie. Gerard de Weerd hoopt zijn idee verder te verbeteren: galvaniseren in plaats van poedercoaten en een slimme oplossing tegen stelen”.

Inspirator van dit succesvolle arboproject, Janneke Waage van FNV Bouw:
“Met behulp van 34 kaderleden zijn we het hele land doorgeweest. Op 17 september is onze bus gaan rijden en is de FNV Veilig en Gezond Werken Toer van start gegaan in Kruiningen. Op 1 december is de laatste bouwplaats bezocht in Veghel. Onze diagonaal, in de sfeer van ‘Man bijt Hond’, is die van Kruiningen tot Eemshaven. De bus heeft dan ook maar liefst 6291 kilometer gereden!

 In totaal zijn er 46 bouwplaatsen bezocht. De grootste bouwplaats is van Almere Poort: ruim 622 ha die straks ruimte biedt aan 13.800 woningen. Op deze bouwplaatsen hebben we circa 1950 medewerkers bereikt.

 De ‘lading’ van de arbobus bestond uit gereedschap en arbovriendelijke hulpmiddelen ter waarde van € 8621,-. Gratis beschikbaar gesteld door leveranciers. Topper daarin is de firma Bahco. Van dit bedrijf kregen wij voor ruim € 3800 aan producten. Uiteraard is er veel informatie verstrekt tijdens de toer. Voor zover wij het hebben kunnen tellen zijn er 1182 informatiemappen uitgedeeld.

 Al met al dus een hele mooie en bijzondere actie die erg goed ontvangen is door de medewerkers op de bouw. En ook door werkgevers. Of in ieder geval de meeste daarvan… We hebben dan ook nu al besloten om volgend jaar, wéér op pad te gaan!