Op een dak zijn ook schaduwplekken en afhankelijk van de wind is het op de ene plek koeler dan op de andere. Je kunt beginnen in de schaduw en er ook in eindigen. 

De gezondheidsraad constateerde alweer 3 jaar geleden een toename van huidkanker bij mensen die in hun werk blootstaan aan uv stralen van de zon.  Het verband tussen zonnestralen en huidkanker is als tussen roken en longkanker.

Op een werkplek waar het permanent 40 graden is kun je met persoonlijke
beschermingsmiddelen als lange mouwen of een pet met nekflap, goede werkplannig
en mensen die goed in hun vel zitten met petjes en goede onder- en bovenkleding al veel bereiken.

Simpel is een vest dat je in het water dompelt je wringt het uit en trekt het aan dat geeft verkoeling. 
Er is een systeem met 2 ventilatoren en oplaadbare batterijen. Het zuigt lucht aan via boord en
de mouwen die het transpiratievocht afvoeren.  In het meest geavanceerde lopen leidingen
met ijswater dat wordt rondgepompt. ”Maar je moet altijd door die macho cultuur heen”zegt Ad Wemmenhove van Adaptherm, specialist in klimaatproblematiek bij de start van de campagne werken in de hitte van SBD.  Een goed geconditioneerd lichaam kan beter tegen hitte. Leeftijd kan ook een rol spelen. 

Bij 40 graden kun je het werk stil leggen. Lichaamstemperatuur is heel persoonlijk. Soms belt een dakdekker naar kantoor:’Ik ga hier  kapot.’ Zegt die baas:’Hoe kom je erbij? het is helemaal niet heet’.

Maar de werkgever zou voor alternatief werk moeten zorgen en inzien dat de een met 25 graden omvalt en de ander met 40.  Als er geen schaduwplek meer is te vinden en je tempertauur stijgt boven de 38 graden moet je stoppen. Soms heeft een voorman een zwart gelooide nek na al die jaren. Maar jonkies vallen gewoon flauw. Je moet weten wie je voor je hebt.

Voer een tropenrooster in en werk niet op het heetste moment van de dag.

“Hou de weerberichten bij”adviseert Ad Verhoeven, arbovoorlichter van SBD. “Als je weet dat het morgen warm kan worden zorg dat je kan is gevuld. Neem een shirt met lange mouwen mee. Drink water, geen koffie, thee of zoete dranken en geen hele emmers, drink voor je dorst krijgt en pomp je lijf de avond ervoor niet vol met alcohol”.

Ad Wemmenhove van Adaptherm:”Uit een onderzoek door Nasa bleek dat wanneer mensen in 35 graden werken ze gedurende een uur 60 fouten maken waarvan ze zich niet bewust zijn. Dat moet je niet hebben als dakdekker of bouwvakker. Dan is het lichaam meer fysiek bezig en het denken is dan even minder”.

Je hebt voormannen die zien hoe een jonkie in bloot bovenlijf een sterke gelijkenis begint te vertonen met een gekookte garnaal. Toch waarschuwt hij hem niet. “Moet ie zelf weten’. En als het om je eigen zoon ging? ‘Ja dan wel.’

Wie zwaar onder de blaren is gekomen, raakt vaak verloren voor de bouwsector.

Ad Wemmenhove: “Als je weet hoeveel fouten mensen maken bij zoveel graden is het ook in het belang van werkgevers om hier rekening mee te houden. De mens kan grote temperatuurverschillen aan van min vijftig tot plus honderd maar de lichaamstemperatuur moet rond de 37 blijven anders zijn de gevolgen niet te overzien.

Hittestress is iets persoonlijks en heeft ook met luchtvochtigheid en windsnelheid te maken dus die 40 graden die de arbeidsinspectie hanteert is te algemeen. Je voelt zelf of je draaierig wordt”. 

De werkgever hoort te zorgen voor zonnebrandcreme dat je beschermt tegen UV stralen.

Dakdekkers kunnen bij de SBD een koelboxmeeting aanvragen. Dan krijgen ze informatie over UV straling en de risico’s. De arabovoorlichters nemen persoonlijke beschermingsmiddelen mee als blauwe manchetten die je in het water dompelt zodat je langer koel kunt blijven. Of een petje met een flapje erachter, shawltjes. 

“Op de safety and fashion at workbeurs in de Ahoy was alleen nog werkkleding. “Alsof de kou nog steeds het grootste probleem is in Nederland” luidt het commentaar van Jos van der Borgt van de SBD.

De arbocatalogus tentoonstellingsbedrijven kwam 1 april online na een klik met de muis door landelijk projectleider John Broere van de arbeidsinspectie die bedrijven inspecteert en arbocatalogus  toetst.

De arbocatalogus tentoonstellingsbedrijven kwam tot stand op basis van input van alle betrokkenen.

Tijdens  bedrijfsbezoeken sprak Josje Salentijn met werkgevers, werknemers en preventiemedewerkers of arbo coördinatoren.

De branche van 2000 werknemers in 200 bedrijven wekte ook haar enthousiasme: “Ik kwam in een timmerwerkplaats waar ze kunnen frezen, fineren en de prachtigste dingen ontwerpen en maken. 
Een complete metaalwerkplaats waar gelast kon worden, soms maken ze de meest fraaie banners. 

Maar ik zag ook hoe ze tapijttegels reinigen die van de beurs terugkomen.  Een legger van tapijttegels kan nu in de catalogus zoeken naar oplossingen voor die ongemakkelijke werkhoudingen zoals met een zogenaamde rolondersteuner voor knielend werk ”, aldus Josje Salentijn van Salentijn Consult. 

Bij de lancering van de arbocatalogus noemde Salentijn drie peilers van de dienstverlening bij beurzen en tentoonstellingen: “Organiseren, faciliteren en accommoderen. 

Er zijn heel grote bedrijven, kleine, internationaal  of landelijk opererende, full service, specialist op een onderdeel, werkend op locatie.  Zo creatief als de tentoonstellingsbedrijven moeten zijn voor hun klanten, zo veel creativiteit bestaat er ook al in oplossingen voor gezond werk”.

“De arbocatalogus is als een Wehkampgids met inventieve oplossingen voor gezonde arbeidsomstandigheden”, vervolgt Josje Salentijn. “Nu er al zo’n 150 af zijn, merk je het effect: de industrie begint meer aan te bieden.

Voor stratenmakers zijn er al oplossingen, het zou mooi zijn als er ook een apparaatje kwam waarmee je snel en goed tegels legt.

Voor een groot congres 500 stoelen uitzetten vindt de arbodeskundige ook niet niks. “Eerst moeten al die stoelen op karretjes, dan worden ze geplaatst, daarna worden ze weer losgewrikt”.

Wie op de site van de arbocatalogus naar tillen gaat, ziet al snel mogelijke oplossingen. Die kun je uitprinten en bespreken: waarom hebben wij niet zo’n handig elektrisch karretje of zo’n heftafel om dingen makkelijk op hoogte te brengen?

Salentijn: ”Want laag bij de grond werken of boven de macht, is heel belastend. Waarom elke keer bukken, iets optillen en het dan weer hoog wegzetten in het magazijn? Waarom  wordt er niet meer gebruik gemaakt van slimme tilhulpen?”

Op den duur betaalt de investering zichzelf terug. “Soms kun je met een handig elektrisch karretje veel meer stoelen tegelijk vervoeren en je belast mensen minder.Als mensen uitvallen door lage rugklachten moet je vervanging zoeken en je hebt de kosten van een zieke werknemer. Hoe meer je in deze branche doet aan preventie, des te beter”.

Bedoeling is – Josje Salentijn kan het niet genoeg benadrukken –dat zowel werkgevers als werknemers de arbocatalogus gebruiken.

 

“Bij zwaar tillen zie je eerst een risico beschrijving dan de aanpak.

De oplossing past op een  A 4 tje die print je uit om te bespreken. En dan natuurlijk aan te schaffen en toe te passen”.

De arbocatalogus is gemaakt met een projectgroep van sociale partners. “We hadden echt wat aan hun opmerkingen”, aldus Josje die op haar beurt werd geholpen door een tekstschrijver die waakte voor de toegankelijkheid. 

“Omdat ik op zoveel verschillende plekken kom weet ik wat er al is verzonnen en ik ga ook naar arbobeurzen. 

“Josje Salentijn komt uit de HRM hoek en werkte 15 jaar bij de arbeidsinspectie vooral in de industrie.
Zeven jaar geleden begon ze voor zichzelf als arbodeskundige en OR/VGWM-trainer.  “De branche vroeg me om hun risico inventarisatie en evaluatie te beoordelen en een up date te maken. Van het een kwam het ander”. 

Op 1 april was de branche RI&E (Risico Inventarisatie en Evaluatie) voor tentoonstellingsbedrijven klaar.
Je kunt in ongeveer 130 vragen antwoord geven op risico’s, er rolt meteen een plan van aanpak uit. Heb je op 50 vragen nee ingevuld dan komen er 50 items waar je iets aan moet doen. In de arbocatalogus vind je dan de maatregelen die je kunt treffen.

Is er sprake van langdurig staan? Het antwoord is ja. Dan volgt de vraag ‘Heeft u maatregelen genomen om langdurig staan te voorkomen?’ Is het antwoord nee dan komt in een plan van aanpak dat je er wat aan moet doen  met korte maatregelen. In de arbocatalogus vind je veel uitgebreider  wat”.

De sociale partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud van dit oplossingenboek dat wordt getoetst door de arbeidsinspectie.

“Straks bekijkt de projectgroep weer welke nieuwe uitvindingen er op de markt zijn gekomen.
Zodra er een tapijtlegmachientje is, voeren we dat in bij de oplossingen inclusief de leveranciers.  De site blijft een dynamisch geheel”.

De arbocatalogus is nog niet af. “Alle onderwerpen rond fysieke belasting staan er nu op. Tillen, dragen,  langdurig staan en repeterende handelingen maar ook de risico’s rond houtstof.Dat wordt nog uitgebreid met machineveiligheid en oplosmiddelhoudende stoffen, zoals lijm en verfstoffen.

 

De startkeus voor fysieke belasting en ongunstige werkhoudingen lag voor de hand want dat speelt enorm. “Ik zag een dame bij een verhuurbedrijf de hele dag tafelbladen van twintig kilo poetsen en in het schap leggen. Ook boven haar macht.

Elke keer plastic stoeltjes op een tafel zetten en afzemen, koelkasten uitpoetsen in een ongunstige repeterende werkhouding is erg belastend”.

Werkdruk wordt nog aangepakt. “Wie in deze branche werkt, leidt een half zeemansbestaan.
Je werkt in het weekend, vaak ’s avonds, ‘s nachts en in het buitenland. Werk- en rusttijden komen er straks ook bij.

Weken van zestig uur zwaar werk eisen een bepaalde rustperiode zodat je lichaam kan herstellen.

Ik begreep uit mijn rondgang dat werknemers boven de dertig  er vaak mee kappen. Er is te weinig tijd voor vrouw en kinderen en voor voetbal op zaterdag ben je nooit op tijd.

Ze zullen in deze branche na moeten denken over hersteltijd van dit werk. Hoe kan dat ook op de lange duur aantrekkelijk blijven?

In Italië gaat de beursvloer om 12 uur ‘s nachts dicht en ‘s morgens om zes uur weer open. Hier in Nederland kun je de hele nacht doorhalen. Natuurlijk zijn er de luwe zomerperiodes maar in piektijden is het buffelen. 

We hebben een kort lijstje met vragen over werkdruk ingezet om aan werknemers voor te leggen en om te beoordelen of er meer gedaan moet worden aan het  werkplezier .

Veel medewerkers in de tentoonstellingsbedrijven werken in de buitendienst ook op locatie met mensen in dienst van het beursgebouw en collega bedrijven. Er is dus ook een risico inventarisatie voor werken op locatie.

Ontwikkelen doen we het liefst samen, zo creëren we echt een instrument in stijl van de branche: Organiseren, faciliteren en accommoderen!