In sommige tentoonstellingsbedrijven lijkt het eeuwig Pasen, werknemers liggen altijd op hun knieën om tapijttegeltjes te leggen.
“Al zijn ze niet zwaar, leg je regelmatig 3000 vierkante meter tegels op je knieën dan doet dat wat met je rug”, aldus de maakster van de arbocatalogus tentoonstellingsbedrijven, arbodeskundige Josje Salentijn.
Tijdens bedrijfsbezoeken sprak Josje Salentijn met werkgevers, werknemers en preventiemedewerkers of arbo coördinatoren. De branche van 2000 werknemers in 200 bedrijven wekte ook haar enthousiasme: “Ik kwam in een timmerwerkplaats waar ze kunnen frezen, fineren en de prachtigste dingen ontwerpen en maken. Maar ik zag ook hoe ze tapijttegels reinigen die van de beurs terugkomen. Een legger van tapijttegels kan nu in de catalogus zoeken naar oplossingen voor die ongemakkelijke werkhoudingen zoals met een zogenaamde rolondersteuner voor knielend werk ”, aldus Josje Salentijn van Salentijn Consult. 
De arbocatalogus tentoonstellingsbedrijven kwam 1 april online na een klik met de muis door landelijk projectleider John Broere van de arbeidsinspectie die bedrijven inspecteert en arbocatalogus toetst.
De arbocatalogus tentoonstellingsbedrijven kwam tot stand op basis van input van alle betrokkenen.
Een complete metaalwerkplaats waar gelast kon worden, soms maken ze de meest fraaie banners.
Er zijn heel grote bedrijven, kleine, internationaal of landelijk opererende, full service, specialist op een onderdeel, werkend op locatie. Zo creatief als de tentoonstellingsbedrijven moeten zijn voor hun klanten, zo veel creativiteit bestaat er ook al in oplossingen voor gezond werk”. “De arbocatalogus is als een Wehkampgids met inventieve oplossingen voor gezonde arbeidsomstandigheden”, vervolgt Josje Salentijn. “Nu er al zo’n 150 af zijn, merk je het effect: de industrie begint meer aan te bieden. Voor stratenmakers zijn er al oplossingen, het zou mooi zijn als er ook een apparaatje kwam waarmee je snel en goed tegels legt. Voor een groot congres 500 stoelen uitzetten vindt de arbodeskundige ook niet niks. “Eerst moeten al die stoelen op karretjes, dan worden ze geplaatst, daarna worden ze weer losgewrikt”. Salentijn: ”Want laag bij de grond werken of boven de macht, is heel belastend. Waarom elke keer bukken, iets optillen en het dan weer hoog wegzetten in het magazijn? Waarom wordt er niet meer gebruik gemaakt van slimme tilhulpen?”
Bij de lancering van de arbocatalogus noemde Salentijn drie peilers van de dienstverlening bij beurzen en tentoonstellingen: “Organiseren, faciliteren en accommoderen.
Wie op de site van de arbocatalogus naar tillen gaat, ziet al snel mogelijke oplossingen. Die kun je uitprinten en bespreken: waarom hebben wij niet zo’n handig elektrisch karretje of zo’n heftafel om dingen makkelijk op hoogte te brengen?
“Bij zwaar tillen zie je eerst een risico beschrijving dan de aanpak. De oplossing past op een A 4 tje die print je uit om te bespreken. En dan natuurlijk aan te schaffen en toe te passen”. De arbocatalogus is gemaakt met een projectgroep van sociale partners. “We hadden echt wat aan hun opmerkingen”, aldus Josje die op haar beurt werd geholpen door een tekstschrijver die waakte voor de toegankelijkheid. “Omdat ik op zoveel verschillende plekken kom weet ik wat er al is verzonnen en ik ga ook naar arbobeurzen. “Josje Salentijn komt uit de HRM hoek en werkte 15 jaar bij de arbeidsinspectie vooral in de industrie.
Op den duur betaalt de investering zichzelf terug. “Soms kun je met een handig elektrisch karretje veel meer stoelen tegelijk vervoeren en je belast mensen minder.Als mensen uitvallen door lage rugklachten moet je vervanging zoeken en je hebt de kosten van een zieke werknemer. Hoe meer je in deze branche doet aan preventie, des te beter”.
Bedoeling is – Josje Salentijn kan het niet genoeg benadrukken –dat zowel werkgevers als werknemers de arbocatalogus gebruiken.
Zeven jaar geleden begon ze voor zichzelf als arbodeskundige en OR/VGWM-trainer. “De branche vroeg me om hun risico inventarisatie en evaluatie te beoordelen en een up date te maken. Van het een kwam het ander”.
Is er sprake van langdurig staan? Het antwoord is ja. Dan volgt de vraag ‘Heeft u maatregelen genomen om langdurig staan te voorkomen?’ Is het antwoord nee dan komt in een plan van aanpak dat je er wat aan moet doen met korte maatregelen. In de arbocatalogus vind je veel uitgebreider wat”. De sociale partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud van dit oplossingenboek dat wordt getoetst door de arbeidsinspectie. “Straks bekijkt de projectgroep weer welke nieuwe uitvindingen er op de markt zijn gekomen.
Op 1 april was de branche RI&E (Risico Inventarisatie en Evaluatie) voor tentoonstellingsbedrijven klaar.
Je kunt in ongeveer 130 vragen antwoord geven op risico’s, er rolt meteen een plan van aanpak uit. Heb je op 50 vragen nee ingevuld dan komen er 50 items waar je iets aan moet doen. In de arbocatalogus vind je dan de maatregelen die je kunt treffen.
Zodra er een tapijtlegmachientje is, voeren we dat in bij de oplossingen inclusief de leveranciers. De site blijft een dynamisch geheel”.
De startkeus voor fysieke belasting en ongunstige werkhoudingen lag voor de hand want dat speelt enorm. “Ik zag een dame bij een verhuurbedrijf de hele dag tafelbladen van twintig kilo poetsen en in het schap leggen. Ook boven haar macht. Elke keer plastic stoeltjes op een tafel zetten en afzemen, koelkasten uitpoetsen in een ongunstige repeterende werkhouding is erg belastend”. 
wordt nog uitgebreid met machineveiligheid en oplosmiddelhoudende stoffen, zoals lijm en verfstoffen.
Weken van zestig uur zwaar werk eisen een bepaalde rustperiode zodat je lichaam kan herstellen. Ik begreep uit mijn rondgang dat werknemers boven de dertig er vaak mee kappen. Er is te weinig tijd voor vrouw en kinderen en voor voetbal op zaterdag ben je nooit op tijd. Ze zullen in deze branche na moeten denken over hersteltijd van dit werk. Hoe kan dat ook op de lange duur aantrekkelijk blijven? In Italië gaat de beursvloer om 12 uur ‘s nachts dicht en ‘s morgens om zes uur weer open. Hier in Nederland kun je de hele nacht doorhalen. Natuurlijk zijn er de luwe zomerperiodes maar in piektijden is het buffelen. We hebben een kort lijstje met vragen over werkdruk ingezet om aan werknemers voor te leggen en om te beoordelen of er meer gedaan moet worden aan het werkplezier . Veel medewerkers in de tentoonstellingsbedrijven werken in de buitendienst ook op locatie met mensen in dienst van het beursgebouw en collega bedrijven. Er is dus ook een risico inventarisatie voor werken op locatie. Ontwikkelen doen we het liefst samen, zo creëren we echt een instrument in stijl van de branche: Organiseren, faciliteren en accommoderen!
Werkdruk wordt nog aangepakt. “Wie in deze branche werkt, leidt een half zeemansbestaan.
Je werkt in het weekend, vaak ’s avonds, ‘s nachts en in het buitenland. Werk- en rusttijden komen er straks ook bij.
